Omgaan met autisme: Hoe doet je omgeving dat?

Omgaan met autisme, hoe doet je omgeving dat en hoe ga je met je buren om?Omgaan met autisme & buren

Omgaan met autisme is niet alleen lastig voor je autistische kind, maar ook voor jou en je omgeving. Autistische kinderen kunnen driftbuien krijgen als zij overprikkeld raken of als zij geen andere manier weten om hun emotie te uiten. Driftbuien gaan vaak gepaard met veel gehuil en geschreeuw. Het is duidelijk dat, met een beetje pech, de hele buurt kan ‘meegenieten’ van een driftbui. Niet elke buurman of buurvrouw neemt ouders dit in dank af. Zij hebben snel hun oordeel klaar en hebben geen begrip voor bijvoorbeeld autisme. Ook wij hebben te maken gehad met weinig tolerante buren. Ik schrijf een brief aan onze voormalige buurvrouw met een boodschap voor alle boze buren van kinderen met autisme in Nederland en daar buiten.

,,Dag lieve buurvrouw, ik heb een kind met autisme”

Wij hebben 8 jaar naast u gewoond en nu bent u verhuisd. Eindelijk heeft u geen last meer van ons en onze dochter met autisme. Dat moet wel een heerlijk bevrijdend gevoel zijn. Voor ons is het dat in ieder geval wel. Ik hoop dat u nu in een rustige omgeving woont met een groot hek erom heen, waar kinderen verboden zijn en waar u en uw man uw oude dag al klagend over die ‘lawaaierige, boze buitenwereld’ kunt doorbrengen met een glas wijn in de hand. Wij zullen uw geklaag en getreiter niet missen. U wilde niets meer van ons weten. Maar nu wil ik u via deze weg toch nog onze kant van het verhaal vertellen. En misschien, heel misschien, kunt u dan toch een heel klein beetje begrip opbrengen voor onze situatie en hoe wij omgaan met autisme.

Luidruchtige driftbuien komen voort uit autisme

Ik weet, lieve buurvrouw, dat u veel last heeft gehad van de driftbuien van onze autistische dochter. Ja, u hoort het goed: onze dochter heeft autisme. En nee, die luidruchtige driftbuien hadden dus niets te maken met onze slechte pedagogische vaardigheden. Ook was het niet onze hobby om geluidsoverlast te veroorzaken. Wij zijn alleen maar liefhebbende ouders die het beste willen voor hun kind. Helaas gaf u ons nooit de kans om uit te leggen wat er aan de hand was. Hoe wij dag en (regelmatig) nacht bezig waren om ons gezin nog enigszins te laten functioneren. Dat als er een tovermiddel was om onze dochter met autisme rustiger te krijgen, wij dit zeker hadden gebruikt. Wij hadden u graag uitgelegd dat het voor mensen met autisme heel moeilijk is om zich in te leven in hun omgeving en dat zij heel snel overprikkeld raken. En dat zij dit allemaal op een andere manier uiten. Onze dochter Gwyneth doet dit helaas door in een driftbui onophoudelijk te schreeuwen en om zich heen te schoppen en slaan. Dat doet ze niet omdat ze een verwend rotkind is, maar omdat er geen andere optie is voor haar. Ze kán gewoon niet anders. Omgaan met autisme is voor ons allemaal erg moeilijk en voor u blijkbaar ook.

Burenoverlast

Wanneer het ook maar even kon, zat u in uw tuin en uw rust werd keer op keer verstoord door uw asociale medemens. En niet alleen uw medemens, trouwens. Ook vogels die te luidruchtig tjilpten werden door u weggejaagd.  Wanneer u net weer rustig zat, begon dan tot overmaat van ramp het speelkwartier van de nabijgelegen basisschool. Kinderen die buitenspelen fluisteren meestal niet. En dus begon u weer een klaagtirade tegenover uw man: ,,Die ouders voeden hun kinderen niet meer op en wij hebben er last van!” Aan het einde van de schooldag ging de bel en veroorzaakte die kinderen weer overlast en sommige gingen ook nog naar de buitenschoolse opvang. Nog steeds geen rust voor u. “Die moeders brengen hun kinderen maar de hele dag weg, zodat ze ervan af zijn!” In het weekend maaide mijn man wel eens het gras. Hij kon dan steevast rekenen op afkeurend gezucht en commentaar over het ‘lawaai’. Een paar huizen verderop hielden mensen een barbecue. U sprak ons erop aan. U had veel stankoverlast van ‘onze’ barbecue. ,,Dat waren jullie toch?”. In een kroeg aan het einde van onze straat trad ’s avonds een band op.  U vroeg of wij de muziek voortaan wat zachter kunnen zetten. Tja, en dat was allemaal zelfs nog voordat onze kinderen waren geboren.

Dreigen

Uw man vertelde mij eens dat de straat er zo op achteruit was gegaan sinds wij er waren komen wonen. En gelijk had hij, want wij wilden onze boompjes in de voortuin niet snoeien zoals u dat wilde, wij weigerden om onze gordijnen wagenwijd te openen (zodat u nog wat beter naar binnen kon gluren) en wij wilden liever niet dat al uw vrienden en familie steevast midden op de stoep, pal voor ónze oprit parkeerden, waardoor wíj deze zelf regelmatig niet konden gebruiken. Uw man dreigde dan ook met een ‘onrechtmatige daad’ als wij niet aan uw eisen voldeden. De vorige buren hadden immers ook altijd braaf gedaan wat u ze oplegde. U vond het vreemd dat ik u niet direct na een positieve zwangerschapstest kwam vertellen dat u, als kinderhaters, een buurkindje erbij zou krijgen.

Deuren dicht met hittegolf

Maar lieve buurvrouw, was het nu echt nodig om mijn kinderen ‘na te doen’ als zij waren gevallen of als iets niet lukte? Was het echt uw bedoeling om zeer duidelijk verstaanbaar voor iedereen te klagen over mijn dochter omdat wij volgens u onze kinderen totaal niet in de hand hadden (tijdens een ‘autisme meltdown’ van Gwyneth)? Wilde u echt met de hele buurt bespreken dat u ons zo zat was? Gelukkig had uw geklaag wel nut. Wij konden het niet meer aanhoren en besloten om tijdens de hittegolf vorig jaar met de deuren dicht binnen te gaan zitten. Alles beter dan uw continue geklaag over ons tegen uw man, terwijl wij emotioneel echt op waren. Wij waren aan een stuk door driftbuien aan het beteugelen en konden uw non-stop negatieve commentaar er niet meer bij hebben.

Win-win-situatie

Omgaan met autisme, hoe doet je omgeving dat en hoe ga je met je buren om?

Waarschijnlijk besloot u tijdens deze hittegolf dat het na ruim 40 jaar tijd werd om te verhuizen naar een plek voor gelijkgestemden. Weg van kinderen, weg van asociale buren. Het beste besluit dat u ooit nam! Toen wij het ‘Te Koop’-bord in uw voortuin zagen, waren wij voor een kort moment intens gelukkig. We hebben u nog net niet met een fanfare uitgezwaaid toen de verhuisdozen in het busje gingen. Wij zijn alleen maar blij dat alle negativiteit naast ons is verdwenen. Dat geeft ons ook een bevrijdend gevoel. Een win-win-situatie dus!

Luisteren naar elkaar

Kortom, omgaan met autisme is niet alleen voor ons een lastige opgave. Iedereen die op welke manier dan ook te maken heeft met autisme, in dit geval u als buurvrouw, zal een manier moeten vinden om hiermee om te gaan. Dat valt niet altijd mee. Dat begrijpen wij best. Maar u wilde onze kant van het verhaal helemaal niet horen. En daar begint het volgens mij mee. Luisteren naar elkaar, elkaar respecteren en de ander in zijn/haar waarde laten. Sta open voor een uitleg die u misschien niet van te voren zou verwachten. Dus voor alle buren van kinderen en volwassenen met autisme: Oordeel niet te snel over anderen, maar ga in gesprek. Dat maakt niet alleen het leven voor mensen met autisme en hun omgeving gemakkelijker, maar het leven voor iedereen.

Autisme of niet. Ik ben benieuwd wat jouw ervaring is met buren.

Lees meer artikelen over het hebben van een kind met autisme van Angela

Follow on Bloglovin

Vind je deze blog interessant?
Vul dan je emailadres hier in om deze blog te volgen en klik op ‘OK’

Bevestig je inschrijving per email. Let op: email kan in ‘spam’ terecht komen!

 

9 gedachten over “Omgaan met autisme: Hoe doet je omgeving dat?

  1. Mijn zoontje van net 4 zit in de beginfase van het onderzoekstraject.
    Veel van jouw verhalen zijn zo herkenbaar. De driftbuien en nachtangsten s’ nachts. Ik dacht dat het nooit minder zou worden. Wat was ik uitgeput om elke nacht uren met een overprikkelend hysterisch kind te zitten die uit boosheid/frustratie zijn kamer verbouwde midden in de nacht…

    Ik heb het gelukkig wel getroffen met de meeste buren en zij klagen zelden over de vele geluidoverlast dat samen gaat met mijn zoontje.

    Sterkte met alles :)
    Groetjes Tamara

    • Hallo Tamara,

      Ik ben benieuwd wat er uit het onderzoekstraject van jouw zoontje komt. Driftbuien in de nacht zijn vreselijk… Wel fijn dat jullie buren niet klagen! Hoewel ik natuurlijk wel begrijp dat onze buren gingen klagen met die urenlange driftbuien midden in de nacht. Niet leuk, maar begrijpelijk.

      Jullie ook sterkte!

      Groetjes,
      Angela

      • Uit het ontwikkelingsonderzoek bleek een achterstand in de sociale ontwikkeling en communicatieve ontwikkeling van 1,5 jaar. En een vermoeden van ADHD/ASS, nu aangemeld bij de GGZ voor gericht onderzoek.

        Zoonlief zit gelukkig wel al op het speciaal basisonderwijs, er waren in dat opzicht voldoende zorgen dat het regulier onderwijs geen succes zou zijn.
        Dit geeft hem en mij een beetje rust…
        Nu de diagnoses afwachten.

  2. Ik wou dat deze blog er eerder was geweest toen ik nog met mijn toen nog jonge kinderen in eenzelfde situatie zat.
    Wat een ellende hebben wij gehad met onze buren omdat zij ons veroordeelden tot asociaal gezin. Ondanks onze uitleg hebben ze het nooit willen begrijpen.
    Mijn kinderen zijn nu pubers en spelen niet meer in de tuin, ik kan nu zelf eindelijk ontspannen in de tuin zitten.
    Met onze buren hebben we geen contact en ik heb het gelukkig achter me gelaten maar ik heb jaren met tegenzin in de buurt gewoond.
    Ik ben blij voor je dat jullie buren opgekrast zijn?

    • Fijn dat je nu wel ontspannen in de tuin kunt zitten Lineke. Hoewel ik kan begrijpen dat geluidsoverlast vervelend is, hebben mensen helaas snel hun oordeel klaar. Wederzijds begrip en verdraagzaamheid is heel belangrijk in deze situaties.

    • lastige buren zijn vaak zelf wel heel rigide en oordelend heb zelf ook deze ervaring.En vindenhet gewoon ook heerlijkom te controleren en hun agressie op je te uiten ik ken dit wel van een expartner er vriend beide met een autistisch component en narcistische persoonlijkheidsstoornis/sociopatie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*